Katalog został opracowany przez FEFCO (Europejska Federacja Producentów Tektury Falistej) i ESBO w celu ujednolicenia nomenklatury związanej z opakowaniami kartonowymi oraz uproszczeniu ich opisu. Dzięki katalogowi długie i skomplikowane opisy konstrukcyjne opakowań z tektury zastępuje się prostymi symbolami, rozumianymi niezależnie od różnic językowych. Zmian i uzupełnień w katalogu mogą dokonywać tylko FEFCO i ASSCO.

Katalog FEFCO upraszcza komunikację pomiędzy producentem opakowań tekturowych a jego nabywcą. Zapewnia, że opis staje się jasny i zrozumiały, dzięki czemu klient otrzyma opakowanie, którego oczekuje. Ułatwia porozumienie pomiędzy fachowcem, jakim niewątpliwie jest projektant opakowań, a klientem, który niekoniecznie musi znać się na opakowaniach.

Jak zbudowany jest katalog opakowań FEFCO?

W katalogu obowiązuje kilka zasad, które ułatwiają posługiwanie się nim:

• wszystkie wykroje opakowań przedstawione są od strony wewnętrznej,
• o ile nie wskazano inaczej, wszystkie wymiary to wymiary wewnętrzne w mm, według schematu: długość (L) x szerokość (B) x wysokość (H),
• o ile nie podano inaczej, wymiary arkuszy tektury falistej podaje się w mm, według schematu: pierwszy wymiar (wzdłuż kierunku fali) x drugi wymiar (w poprzek kierunku fali),
• w opakowaniach mogą pojawić się dodatkowe czwarty wymiar, po ukośniku. Jest to np. długość nachodzenia (h) dla pudeł teleskopowych – jego wymiary są zapisane (L) x (B) x (H) /(h) lub w przypadku pudeł z nachodzącymi na siebie klapami zewnętrznymi, długość nachodzenia (o), – (L) x (B) x (H) /(o),
• w katalogu pokazane są symbole używane na rysunkach i w systemach komputerowych takie jak: linie cięcia i bigowania, sposoby łączenia opakowań, uchwyty, kierunek fali.

Dla kilku typów pudeł istnieją wersje pochodne, bez potrzeby tworzenia nowego standardu. W takich przypadkach dodaje się rozszerzenie do podstawowego numeru standardu, oddzielając go myślnikiem, co może oznaczać, że to indywidualny projekt. W katalogu przedstawiono podstawowe typy pudeł z tektury, a opakowanie ostateczne może być kombinacją dwóch lub trzech modeli podstawowych, wtedy opis może wyglądać tak: klapy góry jak w 0204, klapy spodu jak w 0215, lub w uproszczeniu 0204/0215 (klapy góry/klapy spodu).

Konstrukcje pokazane w katalogu mogą mieć różne łącznia, wybrane przez producenta. Może to być klejenie, łączenie taśmą klejącą lub szycie. Klapka przeznaczona do klejenia lub szycia może być przy dłuższym lub krótszym boku.

Każda konstrukcja opakowania ma jedną z następujących cech:

• M – zwykłe składanie ręczne,
• A – zwykłe składanie automatyczne,
• M/A – oznacza, że składanie ma charakter ręczny lub automatyczny,
• M+A – wymaga połączenia obydwu rodzajów.

Konstrukcje opakowań w katalogu są klasyfikowane w następujący sposób:

01 – Rolki i arkusze stosowane w handlu.

02 – Pudła klapowe – to pudełka najczęściej  składające się z jednej części, których brzeg jest klejony, szyty, albo łączony taśmą klejącą . Pudełka posiadają górne i dolne klapy, przy pomocy których są zamykane. Producent wysyła je złożone na płasko, gotowe do użycia.

03 – Pudła teleskopowe – składają się z więcej niż jednej części i charakteryzuje je wieko i/lub spód, które zachodzą teleskopowo na siebie.

04 – Pudła składane i tace – zwykle składają się tylko z jednego formatu. Dno pudła składa się tak, by utworzyć dwie lub więcej ściany boczne oraz pokrywę. W niektórych wzorach mogą się pojawiać zamknięcia, uchwyty, okienka itp.

05 – Pudła wsuwane – składają się z większej liczby części (wewnętrznych oraz obwolut), które można w rożnych kierunkach wsuwać jedno w drugie. Grupa ta obejmuje także obwoluty dla innych pudeł.

06 – Pudełka trwale łączone – składają się z dwóch oddzielnych części końcowych oraz korpusu i wymagają, przed ich użyciem, zszycia lub innego trwałego łączenia.

07 – Pudełka klejone jednoczęściowe – to pudełka klejone, złożone zwykle z jednej części, dostarczane w stanie złożonym i gotowe do użycia po ich prostym rozłożeniu.

09 – Wyposażenie wewnętrzne – to wyposażenie pudeł, takie jak wkładki, przekładki, kratownice, wypełniacze itp., stanowiące elementy związane z konstrukcja pudła lub osobne. Liczba elementów dodawanych do pudła jest dowolna i może być zwiększana lub zmniejszana, stosownie do wymagań .

Źródło: fefco.org