ECMA i Pro Carton przedstawiły stanowisko w sprawie jednorazowych produktów produkowanych na bazie papieru i tektury. Dokument zatytułowany Potrzeba jasnych definicji produktów jednorazowego użytku z papieru i tektury pokazuje problemy, jakie występują przy właściwym kategoryzowaniu tego typu produktów oraz możliwości powstawania nadużyć w interpretacji przepisów.
W ostatnich latach zaobserwowano wzrost liczby potencjalnie fałszywych oświadczeń o braku tworzyw sztucznych w produktach objętych zakresem dyrektywy w sprawie produktów jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych. Takie działania utrudniają wdrażanie innowacji oraz tworzą nieuczciwą konkurencję. Powstałe zamieszanie prowadzi do coraz częstszego stosowania różnych standardów, które pozwalają wykazać, że produkt nie zawiera tworzyw sztucznych.
W przedstawionym dokumencie (poniżej jego treść) ECMA i Pro Carton wzywają do opracowania jasnych, precyzyjnych i opartych na rzeczywistych rozwiązania definicji produktów jednorazowego użytku. Zauważają także, że niewielka ilość tworzyw sztucznych w takich produktach nie ma wpływu na proces recyklingu.
Potrzeba jasnych definicji produktów jednorazowego użytku z papieru i tektury
Standardowe opakowania kartonowe nie zawierają plastiku zgodnie z Dyrektywą w sprawie jednorazowych produktów z tworzyw sztucznych (Dyrektywa Unii Europejskiej 2019/904, „SUPD”). Produkty jednorazowego użytku, wykonane tylko z papieru i tektury nie podlegają tej Dyrektywie, chyba że posiadają powłokę z plastiku, której celem jest stworzenie bariery ochronnej, na przykład przed wilgocią lub tłuszczem. Dodatki polimerowe stosowane w produktach z papieru i tektury, a także farby (lakiery), tusze i kleje są zwolnione z definicji plastiku, ponieważ nie stanowią głównego składnika strukturalnego.
Jednakże, określenie „bez dodatku plastiku” często jest różnie formułowane dla przedmiotów objętych Dyrektywą SUPD, dlatego wspieramy powstanie klarownych i precyzyjnych definicji, które pozwolą uniknąć problemów we wdrożeniu innowacji oraz nadużyć konkurencyjnych.
Definicja plastiku w SUPD
Jednorazowe produkty z tworzyw sztucznych to produkty wykonane w całości lub częściowo z plastiku, które w założeniu są przeznaczone do jednorazowego użytku. Słowem „plastik” SUPD określa materiał składający się z polimeru, zdefiniowanego w punkcie 5 artykułu 3 Rozporządzenia (WE) nr 1907/20063, do którego mogą zostać dodane inne substancje, a który może być głównym składnikiem ostatecznych produktów. Określenie nie dotyczy naturalnych polimerów, które nie zostały poddane modyfikacji chemicznej.
Wytyczne europejskie nie definiują minimalnej zawartości tworzyw sztucznych w produkcie, od której byłby on uznawany za plastikowy, chociaż niektóre państwa członkowskie wprowadziły próg procentowy.
Wyzwania
W niektórych przypadkach pewne rodzaje farb (tj. lakiery) lub powłoki dyspersyjne są stosowane wewnątrz i na zewnątrz opakowania, co powoduje niepewność co do prawidłowej interpretacji wymagań dotyczących warstwy strukturalnej, zwłaszcza jeśli przepisy SUPD są różne od innych obowiązujących przepisów. Ten brak jasności prowadzi do coraz częstszego stosowania innych standardów, które pozwalają wykazać, że dany produkt można uznać za wolny od tworzyw sztucznych. Powoduje to nierówną konkurencję pod kilkoma względami: w jaki sposób oznaczać podobne produkty jako zawierające tworzywa sztuczne lub ich niezawierające; w jaki sposób pozwalać promować takie produkty na rynku (np. czy są przyjazne dla środowiska?); jak naliczać podatek w zależności od różnych interpretacji braku tworzyw sztucznych w produkcie.
Rekomendacje na przyszłość
ECMA i ProCarton stanowczo domagają się jasnych i precyzyjnych definicji odnoszących się do rzeczywiście stosowanych rozwiązań oraz analizy skutków ich wprowadzenia. Artykuł 3 ustęp 43 projektu Rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych zawiera podobną definicję dla produktów z tworzyw sztucznych, jak ta stosowana w SUPD. Niemniej jednak, granica między kategoriami „opakowania z papieru i tektury”, a „opakowania kompozytowe, w których głównym materiałem jest papier/tektura” nie jest jasna. Niewielka zawartość plastiku nie ma wpływu na proces recyklingu opakowań tekturowych/papierowych, dlatego przy definiowaniu kategorii nie powinno być brana pod uwagę wyłącznie jakakolwiek zawartość plastiku.
Źródło: ecma.org
Udostępnij
Udostępnij
Automatyzacja w e-commerce przestała być modą, a stała się warunkiem utrzymania tempa rozwoju. Rynek rośnie, klienci oczekują dostawy w ciągu 24-48 godzin, a koszty operacyjne, zwłaszcza pracy, systematycznie rosną. W takiej rzeczywistości firmy nie mają wyboru: muszą usprawniać procesy, ale niekoniecznie poprzez pełną robotyzację.
Rynek opakowań nie jest dziś polem gwałtownych rewolucji, tylko systematycznej ewolucji i właśnie to widać w prognozach przygotowanych przez MarkNtel Advisors. To branża ogromna, stabilna i trudna do zachwiania, ale jednocześnie podlegająca wyraźnym, długoterminowym trendom.
Preferencje opakowaniowe Europejczyków w ostatnich latach wyraźnie się zmieniły i nie są to już drobne korekty, lecz trwały kierunek, który bezpośrednio wpływa na decyzje zakupowe i strategie marek. Najnowsze badania realizowane przez Pro Carton pokazują jasno: opakowanie przestało być dodatkiem do produktu – stało się jednym z głównych czynników wyboru.
Problem odpadów z tworzyw sztucznych od kilku lat znajduje się w centrum debaty dotyczącej przyszłości opakowań. Szczególnie duże wyzwanie stanowią tzw. opakowania giętkie – cienkie folie, saszetki, torebki czy opakowania przekąsek, które są powszechnie stosowane w branży spożywczej i handlu detalicznym. Ze względu na swoją konstrukcję, niewielki rozmiar oraz częste wykorzystanie wielowarstwowych materiałów są one […]
